Interview: Marjan van Aubel, uitvinder en solar designer

Marjan van Aubel maakt zonne-energie sexy. Na de Gerrit Rietveld Academie en de Royal College of Art werd het bedrijf dat ze in Londen met een mede-ontwerper oprichtte voor een start-up accelerator programma geselecteerd. Ineens had Caventou een office in Londen’s financial district. BAM. Nu een paar maanden terug in Nederland en druk met projecten hier, maakt ze tijd voor een koffietje.

 

Voor jou is het vanzelfsprekend dat de dingen die je maakt duurzaam zijn, toch noem je jezelf geen sustainable designer?

In deze tijd kan je niet meer zomaar dingen maken. Er zijn genoeg spullen, dus je moet over het nut ervan nadenken voordat je iets maakt. De term ‘sustainable designer’ vind ik niet zo bij me passen. Design gaat over vorm, en voor mij heeft alles een reden nodig. Efficiëntie en logica zijn belangrijk. Daarnaast vind ik het vooral interessant om met verschillende disciplines te werken, en bijvoorbeeld technologie en architectuur samen te brengen met de designwereld. Ik vind het belangrijker werelden te combineren, dan om een sustainable designer te zijn.

 

Je hebt een tafel gemaakt waarmee je je telefoon kunt opladen, van zonnecellen in gekleurd glas. Hoe begin je met een project als dit?

Ik werd eigenlijk verliefd op de nieuwe techniek van de Dye Sensitised Solar Cell. Het is natuurlijk fantastisch dat een gekleurd glasoppervlak elektriciteit kan opwekken. Vervolgens ga ik bedenken wat ik ermee wil doen. Er kan van alles, maar het moet iets slims zijn dat alle mogelijkheden van het materiaal laat zien. Eerst heb ik hier een servies van gemaakt, toen kwam het idee van de tafel en nu ben ik voor een competitie bezig een paviljoen van glas-in-lood met zonnecellen te bouwen bij het Nieuwe Instituut. Voor mij gaat het echter stap voor stap begint het ermee dat ik verliefd op zo’n techniek ben.

 

Heeft je passie voor een techniek er ook mee te maken dat het iets bijdraagt aan de wereld?
We moeten op een hele andere manier energie op gaan wekken, en zonne-energie is een veelzijdig alternatief. Ik zie het als de rol van de ontwerper om nieuwe technieken te promoten. We kunnen op een mooie manier de toekomst vormgeven, dat geeft me echt een soort missie-gevoel.

 

Zie je veel mensen om je heen die met dezelfde missie bezig zijn?

Met zonnecellen werken jammer genoeg nog weinig mensen. Er is natuurlijk Elon Musk, maar die werkt op een hele andere schaal en met een andere insteek. Ik merk wel dat er steeds meer interesse is. Laatst heb ik samengewerkt met Swarovski, en hun kristallen gebruikt om zonnecellen beter te laten werken. Je kunt kristallen zo slijpen, dat ze licht meer bundelen en het proces efficiënter maken. Dat soort kruisbestuivingen zijn natuurlijk te gek.

 

Je bepaalt zelf met wat voor projecten je bezig bent en hoe je je dagen indeelt. Is dat een bewuste keuze of meer een side-effect van het werk dat je doet?

Meer een side-effect, maar ik vind het wel fijn dat mijn dagen er nooit hetzelfde uitzien. Ik ben veel bezig met contact leggen, mensen enthousiasmeren en onderzoek doen. Sinds kort geef ik ook les op de Design Academy Eindhoven, wat ik erg leuk vind, maar het betekent ook dat ik minder in mijn studio ben. Als ik een paar dagen achter elkaar in mijn de studio kan zijn, ben ik blij. Werk is voor mij voornamelijk nieuwsgierig zijn, en weten dat het volgen van die nieuwsgierigheid ook onderdeel van je werk is.

 

tekst: Georgia Kareola  –  www.notapipe.today