Interview: Liza Koifman, Foodvlogger en filmmaker

Liza Koifman transformeerde van mode-ontwerper en mede-eigenaar van OntFront tot videomaker en moeder. In de zomer van 2016 gooide ze, samen met partner Tomas Overtoom, het roer om. Een paar maanden later presenteerde Liza haar eerste recept online. Ze werkt nog steeds samen met Tomas, nu als freelance videograaf en vlogger. We spraken over werk en identiteit, valkuilen en successen.

Je hebt 10 jaar lang een fashion label met een winkel op de Haarlemmerstraat gerund en toen besloot je ermee te stoppen. Dat moet een hele stap zijn geweest.

Ik dacht dat ik in een zwart gat zou vallen zodra ik thuis zat, maar dat gebeurde niet. Ik kreeg juist zin om de dingen te doen waar 10 jaar lang geen tijd voor was. Dat gevoel bevestigde dat stoppen een goede keuze was.

Eat for Happiness was mijn eerste project na OntFront. Ik wilde altijd al iets met gezonde voeding doen en het maken van video’s was perfect omdat Tomas meters wilde maken met film. Het blog groeit langzaam, en dat vind ik okee. Ik werk vanuit een andere motivatie nu. Het hoeft niet meteen succesvol te worden. Ik volg de ideeën die opkomen en maak dingen die ik graag in de wereld wil zien.

Het lijkt een hele andere manier om naar werk, en ook naar jezelf te kijken.

We hadden een merk opgezet met een heel eigen imago. Iedereen identificeert je daar op een bepaald moment mee. Werk en privé liepen ook door elkaar. We waren constant aan het netwerken, gingen naar feestjes en Fashion Week, deden alles wat goed was voor OntFront. Dat heeft zeker consequenties voor je identiteit, voor je privé- en sociale leven. Voor mij was het niet de juiste plek. Ik wil simpeler leven, genieten met de kids en het gevoel hebben dat ik iets bijdraag. Nu maak ik liever vegetarische recepten waar een paar mensen blij van worden, dan collecties van duizend stuks.

Wat heb je geleerd van je eerdere onderneming? Wat zijn de valkuilen en successen?

Tomas en ik zijn allebei impulsief. Hierdoor zijn we altijd bezig, wat fijn is, maar soms zijn we iets te snel. Nu willen we ons eerst focussen op het ambacht, het maakproces leren beheersen. We zijn meer bezig met het product dat we maken, dan het jasje waarin het is verpakt. Ik wil niet zeggen dat geld verdienen niet belangrijk is voor me, maar Eat For Happiness moet een passie project blijven, anders verlies ik de lol erin. Als geld verdienen het doel wordt, stagneert het.

Denk je dat een focus op geld verdienen altijd verstart?

Voor mij werkt het niet. Er zijn mensen die heel goed een bedrijf op kunnen zetten met een specifiek plan, die bewezen formules om kunnen zetten naar een succes. Ik ben een hopeloze creatief, en ik stagneer bij zo’n methode. Strategisch denken is niet mijn kracht en sinds ik dat heb toegegeven, voel ik me veel beter. Ik weet duidelijker wat ik wel en niet kan, en dus ook wat ik wel en niet moet doen. Ik ben in die zin misschien geen goede ondernemer, zoals ik dat eerst dacht te zijn maar op deze manier, als freelancer, gaat het goed voor me.

We associëren succes nog steeds vaak met financieel succes, terwijl het natuurlijk veel meer betekent.

Ja, het is heel deprimerend, dat succes altijd wordt uitgemeten in geld. Ik wil een toegevoegde waarde hebben met de dingen die ik doe, en zo min mogelijk schade aanrichten in de wereld. Als dat slaagt, zie ik dat als succes. Als mijn kinderen gelukkig uit de strijd komen, en ik ze goed heb begeleid naar een volwassen leven, vind ik dat ook succes. Of ik ergens blij van word, is nu ook een graadmeter voor me. Dat was eerder niet zo belangrijk. Toen ging het meer om doelen behalen, en lag geluk in de toekomst.

Met welk recept ga je het nieuwe jaar in?

Een super lekkere en gezonde nourish bowl, met verse wintergroenten en boekweit. Clean en voedzaam, vooral na al het feestgeweld. Het receptje vind je hier.

tekst: Georgia Kareola